ନାସା ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଅନୁଧ୍ୟାନ ଅନୁଯାୟୀ, ଗତ ୪୨ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ନିଜ ଭିତରେ ଅଧିକ ତାପଶକ୍ତି ସଂରକ୍ଷଣ କରୁଛି, ଯାହା ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଏକ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ। ୧୯୮୪ ମସିହାରୁ ନାସାର ସାଟେଲାଇଟ୍ଗୁଡ଼ିକ ପୃଥିବୀକୁ ଆସୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ଏବଂ ପୃଥିବୀରୁ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇ ଫେରିଯାଉଥିବା ବିକିରଣ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସନ୍ତୁଳନକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିଆସୁଛନ୍ତି।
ଶକ୍ତି ସନ୍ତୁଳନ ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରଭାବ
ପୃଥିବୀର ଜଳବାୟୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଏହାର ‘ଏନର୍ଜି ବଜେଟ୍’ ବା ଶକ୍ତି ସନ୍ତୁଳନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଆସୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେଥିରୁ କିଛି ଅଂଶ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଓ ମେଘ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇ ଫେରିଯାଏ। କିନ୍ତୁ ନାସାର ତଥ୍ୟ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ପୃଥିବୀ ବାହାରକୁ ଛାଡୁଥିବା ତାପ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ତାପ ଧରି ରଖୁଛି। ଏହି ଅତିରିକ୍ତ ତାପଶକ୍ତିର ପ୍ରାୟ ୯୦% ରୁ ଅଧିକ ଭାଗ ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅବଶୋଷିତ ହେଉଛି। ଏହା ଫଳରେ ସମୁଦ୍ରର ଜଳସ୍ତର ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି ଏବଂ ସାମୁଦ୍ରିକ ଜୀବଜଗତ ପ୍ରଭାବିତ ହେଉଛନ୍ତି
ଐତିହାସିକ ମିଶନ ଓ ଆଧୁନିକ ବୈଷୟିକ ଜ୍ଞାନ
୧୯୫୮ ମସିହାରେ ‘ଏକ୍ସପ୍ଲୋରର୍-୧’ (Explorer 1) ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ଯାତ୍ରା ଆଜି ‘TSIS-1’ ଭଳି ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ସେନ୍ସର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଛି। ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଲଞ୍ଚ ହୋଇଥିବା Earth Radiation Budget Experiment (ERBE) ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୂଳଦୁଆ ପକାଇଥିଲା। ଏହି ସାଟେଲାଇଟ୍ଗୁଡ଼ିକ ବିନା ଆଜିର ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିବା ଅସମ୍ଭବ ହୋଇଥାନ୍ତା।
ମେଘ ଓ ବାୟୁମଣ୍ଡଳର ଭୂମିକା
ନାସାର ‘CERES’ ଉପକରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ମେଘର ଗତିବିଧି ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ କିଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ଅନୁଧ୍ୟାନ କରାଯାଉଛି। ମେଘ, ଏରୋସୋଲ୍ସ (Aerosols) ଏବଂ ମାନବକୃତ ପ୍ରଦୂଷଣ ପୃଥିବୀର ତାପମାତ୍ରା ସ୍ଥିରତାକୁ ବିଗାଡ଼ିବାରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି।
ନାସାର ଏହି ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ରେକର୍ଡ ପ୍ରମାଣ କରୁଛି ଯେ ପୃଥିବୀର ତାପମାତ୍ରା ବୃଦ୍ଧି କେବଳ ଏକ ଆଶଙ୍କା ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ବାସ୍ତବତା। ଏହି ତଥ୍ୟକୁ ଆଧାର କରି ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଜଳବାୟୁ ନୀତି ପ୍ରଣୟନ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆଗାମୀ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା ମିଳିପାରିବ।
