ଭୁବନେଶ୍ୱର: ସମୟ କେତେବେଳେ କେମିତି ଥମିଯାଏ, ତାହା ବୋଧହୁଏ ଏହି ପରିବାରକୁ ଦେଖିଲେ ବୁଝିହୁଏ। ୨୦୦୮ ମସିହାର ଦିନଟିଏ, ଯେତେବେଳେ ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ଶାନ୍ତ ଗାଁରୁ ଜଣେ ଯୁବକ ରୋଜଗାର ଆଶାରେ ପଦାକୁ ଗୋଡ଼ କାଢ଼ିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କିଏ ଜାଣିଥିଲା ସେହି ଗୋଡ଼ରେ ୧୮ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବେଡ଼ି ପଡ଼ିଯିବ? ଆଜି ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେହି ମଣିଷଟି ଜାମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରର ଅନ୍ଧାରୀ କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିଜ ପରିବାର ପାଖକୁ ଫେରିଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପୁରା ଗାଁରେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ହସ ଏବଂ ଲୁହର ବନ୍ୟା ଛୁଟିଛି।
ସେହି ୧୮ ବର୍ଷର ଯନ୍ତ୍ରଣା
ଜୀବିକା ସନ୍ଧାନରେ ଯାଇ ମାନବ ଚାଲାଣକାରୀଙ୍କ ଜାଲରେ ଫସିଯାଇଥିବା ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କାହାଣୀ ଶୁଣିଲେ ଲୋମ ଟାଙ୍କୁରି ଉଠେ। କାଶ୍ମୀରର ଏକ ଦୁର୍ଗମ ଅପେଲ ବଗିଚାରେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖାଯାଇଥିଲା। “ଆମକୁ ପଶୁଙ୍କ ଭଳି ଶୃଙ୍ଖଳିତ କରି ରଖାଯାଉଥିଲା, ବାହାର ଦୁନିଆ ସହ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନଥିଲା,” ବୋଲି ସେ ଏକ ଭାବବିହ୍ୱଳ କଣ୍ଠରେ କହିଛନ୍ତି। ଦୀର୍ଘ ୧୮ ବର୍ଷ ଧରି ମାଡ଼, ଅନାହାର ଏବଂ ଅତ୍ୟାଚାର ସହି ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ହରାଇନଥିଲେ। ଓଡ଼ିଶାର ସେହି ପର୍ବପର୍ବାଣି ଏବଂ ପରିବାରର ସ୍ମୃତି ହିଁ ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚିବାର ଖୋରାକ ଯୋଗାଇଥିଲା
ଆଶାର ଦୀପ ଜଳୁଥିଲା ପ୍ରତି ରାତି
ଜଣେ ବୃଦ୍ଧା ମା’ ଏବଂ ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ୧୮ ବର୍ଷ କୌଣସି ଯୁଗଠାରୁ କମ୍ ନଥିଲା। ପୁଅ ଫେରିବା ଆଶାରେ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଦୀପଟିଏ ଜାଳୁଥିଲେ। ପରିବାରର ଛୋଟ ପିଲାମାନେ ଏବେ ବଡ଼ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ବିମାନବନ୍ଦରରେ ସେ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ କୌଣସି ବି ଆଖି ଶୁଖିଲା ନଥିଲା। ବାପା-ମା’ଙ୍କୁ କୁଣ୍ଢାଇ ଧରି କାନ୍ଦିବା ସମୟରେ ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ସବୁ ଦୁଃଖ କ୍ଷଣିକରେ ଧୋଇ ହୋଇଯାଇଛି।
ସରକାରୀ ସହାୟତା ଏବଂ ସଚେତନତା
ଏକ ଏନଜିଓ (NGO) ଏବଂ ଜାମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀର ପୋଲିସର ମିଳିତ ଅପରେସନ ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ଅନ୍ୟ ତିନିଜଣ ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଛି। ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋହନ ଚରଣ ମାଝୀ ଏହି ଘଟଣାରେ ଗଭୀର ସମବେଦନା ଜଣାଇବା ସହ ତାଙ୍କର ଥଇଥାନ ପାଇଁ ୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ସହାୟତା ରାଶି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ #WelcomeHomeOdisha ଟ୍ରେଣ୍ଡ କରୁଛି, ଯାହା ଅନେକ ନିଖୋଜ ପରିବାରଙ୍କ ମନରେ ଏକ ନୂଆ ଆଶା ସଞ୍ଚାର କରିଛି।
ଏହି ପୁନର୍ମିଳନ କେବଳ ଏକ ପରିବାରର ଖୁସି ନୁହେଁ, ବରଂ ମାନବିକତାର ଏକ ବଡ଼ ଜିତି। ଜୀବନର ଘୋର ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଆଶାର କିରଣ ଲୁଚି ରହିଥାଏ, ଏହି ଓଡ଼ିଆ ଶ୍ରମିକଙ୍କ କାହାଣୀ ତାହାର ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦାହରଣ।
